Jadwiga Wróblewska

Urodziła się 16 sierpnia 1926 roku w Lubinie (powiat lipnowski). Jej rodzice Stanisław i Stanisława Ciećwierz prowadzili gospodarstwo rolne. Nestorka miała piątkę rodzeństwa – braci Jana, Józefa i Ignacego oraz siostry – Anastazję i Barbarę. Uczęszczała do szkoły w Kikole.

Mając 16 lat została zmuszona do pracy w należącym do miejscowego Niemca gospodarstwie ogrodniczym. Rodzina, wyrzucona z ojcowizny przez okupantów, zamieszkała u babci pani Jadwigi. Przebywali tam do końca wojny oczekując wieści o ojcu, który jednak nie wrócił.

Powołany do wojska w 1939 roku w nieznanych rodzinie okolicznościach zginął na froncie zachodnim.

Pani Jadwiga wyszła za mąż w 1948 roku za murarza Jana Wróblewskiego. Mieli siódemkę dzieci – trzy córki i czterech synów. Pan Jan pracował w zawodzie i pomagał żonie prowadzić gospodarstwo rolne. Zmarł w 2006 roku.

W domu rodzinnym Wróblewskich się nie przelewało. – Jak rodzice kupili marmoladę to była ona dla nas rarytasem – wspomina córka.

Zapracowana przez lata pani Jadwiga pozostaje osobą pogodną i religijną. Do dziś chętnie odmawia różaniec, czyta pisma i ogląda programy o tematyce religijnej.

Doczekała się 20 wnucząt i 38 prawnucząt. Obecnie znajduje się pod troskliwą opieką córki i jej rodziny.

Sierpień, 2026 roku