Krystyna Sobczak

Urodzona 10 maja 1926 roku w Jaranówku (pow. włocławski) Krystyna Sobczak całe życie związana była z kujawską wsią i pracą na gospodarstwie rolnym. Dorastała w wielodzietnej rodzinie – była najstarsza z ośmiorga rodzeństwa. Rodzina utrzymywała się z prowadzenia gospodarstwa rolnego w Jaranówku. Matka miała na imię Franciszka, ojciec zmarł wcześnie, dlatego seniorka nie zachowała wielu wspomnień z nim związanych.

Dzieciństwo upływało jej w rytmie codziennych obowiązków i pracy na roli. Uczęszczała do szkoły podstawowej w Brześciu Kujawskim, gdzie ukończyła cztery lub pięć klas. Edukację przerwał wybuch II wojny światowej – miała wówczas zaledwie 13 lat. Jako najstarsza z rodzeństwa pomagała matce w prowadzeniu gospodarstwa oraz opiece nad pięciorgiem braci i dwoma siostrami. Wojenne lata wspomina jako czas ciężkiej pracy, głodu i strachu.

Po wojnie wyszła za mąż za Henryka Sobczaka. Małżonkowie wspólnie prowadzili gospodarstwo rolne i budowali rodzinne życie. Mąż seniorki zginął tragicznie prowadząc wóz konny 48 lat temu.

Rodzina zawsze była dla niej najważniejsza. Doczekała się wnuków – Mariusza i Anny – oraz prawnuka Kacpra. Wśród najbliższych znana jest jako osoba towarzyska, serdeczna i pomocna, z dużym poczuciem humoru. Bliscy wspominają, że lubiła żartować i tworzyć ciepłą, rodzinną atmosferę.

Przez lata angażowała się także w działalność lokalnego koła gospodyń wiejskich w Powałkowicach, gdzie mieszka do dziś pod czułą opieką synowej Teresy. Słynęła z kulinarnych talentów – piekła chleb, przygotowywała swojskie wypieki i ciasta, a ulubionym przysmakiem wnuków był jej placek drożdżowy. Hodowała kaczki i kury, a domowa czernina należała do popisowych dań kuchni seniorki.

W wolnych chwilach chętnie szydełkowała. Tworzyła ozdobne serwetki, a zimą robiła ciepłe skarpety i rękawiczki dla najbliższych. Do dziś pozostaje osobą pogodną, otwartą na ludzi i mocno związaną z tradycją kujawskiej wsi.

Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego

Maj 2026 r.