Wanda Stadejek
urodziła się w rodzinie rolniczej jako córka Józefy (z domu Susek) i Józefa Dorastała wraz z siostrą Rozalią, a dzieciństwo spędziła w rodzinnych stronach, uczęszczając do szkoły podstawowej w Ostrowitem koło Kowalewa Pomorskiego.
Jej młodość przypadła na dramatyczny okres II wojny światowej. W 1939 roku, mając zaledwie 13 lat, została wraz z rodziną wysiedlona przez Niemców – najpierw do obozu przejściowego w Toruniu, a następnie do obozu w Potulicach. W czasie okupacji pracowała przymusowo w niemieckim gospodarstwie rolnym w okolicach Iławy oraz przy kopaniu okopów. Przebywała tam razem z ojcem, który został skierowany do pracy na lotnisku. W 1944 roku ojciec pani Wandy zmarł w wyniku choroby i braku leczenia. Trudne warunki wojenne odcisnęły trwałe piętno na jej zdrowiu i dalszym życiu.
Po zakończeniu wojny wróciła wraz z matką i siostrą do rodzinnego Chełmońca, gdzie ich dom był zniszczony i ograbiony. Mimo tych doświadczeń z determinacją rozpoczęła nowe życie.
W czerwcu 1947 roku zawarła związek małżeński z Bolesławem Stadejek. Wspólnie zamieszkali w Małym Pułkowie (pow. wąbrzeski), gdzie zakupili gospodarstwo rolne i przez wiele lat prowadzili je, ciężko pracując na rzecz swojej rodziny. Mąż pani Wandy zmarł w 2004 roku w wieku 91 lat.
Państwo Stadejek wychowali troje dzieci – córki Marię i Bożenę oraz syna Waldemara, którym zapewnili wykształcenie wyższe. Dziś pani Wanda cieszy się obecnością pięciorga wnuków oraz czworga prawnuków.
Przez lata aktywnie uczestniczyła w życiu lokalnej społeczności – działała w lokalnym kole gospodyń wiejskich, była członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz należy do Związku Inwalidów Wojennych.
Pani Wanda jest osobą niezwykle pracowitą, wytrwałą i oddaną rodzinie. Znana jest z ciepła, życzliwości i siły charakteru. Jej życie stanowi świadectwo trudnych doświadczeń pokolenia wojny, ale także przykładu hartu ducha i wierności wartościom, które budują kolejne pokolenia.
Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego
Kwiecień 2026 r.