Stanisław Wrzecionkowski

urodził się 27 maja 1926 roku w majątku Karwosieki Cholewice, położonym niedaleko Płocka (obecnie województwo mazowieckie). Pochodzi z rodziny ziemiańskiej o głębokich tradycjach patriotycznych. Jego ojciec, Piotr Wrzecionkowski, był właścicielem majątków Karwosieki i Trojany o łącznej powierzchni około 600 hektarów, natomiast matka, Maria z domu Dołęga-Grabska, wywodziła się z majątku Stępowo koło Rypina. Państwo Wrzecionkowscy wychowali sześcioro dzieci – trzech synów: Andrzeja, Stanisława i Jana oraz trzy córki: Hannę, Barbarę i Elżbietę. Dziś pan Stanisław jest jedynym żyjącym spośród rodzeństwa.

Pierwsze lata edukacji pobierał w domu pod opieką prywatnej nauczycielki. Następnie uczęszczał do słynnego Gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego w Płocku – najstarszej szkoły w Polsce, gdzie zdał egzamin maturalny. Jego młodość przypadła jednak na czas II wojny światowej. Po zajęciu majątku przez okupanta niemieckiego rodzina została wysiedlona z rodzinnego dworu i przez kolejne lata ukrywała się, często zmieniając miejsce pobytu. Ojciec pana Stanisława był poszukiwany przez Gestapo, co zmuszało rodzinę do nieustannej ostrożności i życia w niepewności.

Po zakończeniu wojny losy rodziny ponownie odmieniły wydarzenia historyczne. W 1945 roku, na mocy reformy rolnej, majątek został odebrany rodzinie, a Wrzecionkowscy zostali wysiedleni do Włocławka. Młody Stanisław postanowił kontynuować naukę. Aby dostać się na studia mimo nieakceptowanego przez ówczesne władze pochodzenia społecznego, zataił swoje ziemiańskie korzenie i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Szczecińskiej. Uzyskał tytuł inżyniera, rozpoczynając później bogatą karierę zawodową.

Po ukończeniu studiów pracował początkowo w fabryce broni w Skarżysku-Kamiennej, a następnie wrócił do Włocławka, z którym związał dalsze życie. Przez wiele lat był związany z Fabryką Manometrów, gdzie pełnił funkcję głównego konstruktora, a następnie zastępcy dyrektora do spraw technicznych. Później objął stanowisko dyrektora Zakładów Produkcji Części Zamiennych Ursus we Włocławku, kierując zakładem aż do przejścia na emeryturę. Nawet po zakończeniu pracy zawodowej nie rozstał się z aktywnością – do 71. roku życia uczył mechaniki w Zespole Szkół Mechanicznych we Włocławku, dzieląc się swoją wiedzą i doświadczeniem z młodzieżą.

We Włocławku poznał swoją pierwszą żonę Elżbietę, z którą doczekał się dwóch synów – Andrzeja i Wojciecha. Dziś jest ojcem, dziadkiem czworga wnucząt oraz pradziadkiem ośmiorga prawnucząt. Po śmierci pierwszej żony ponownie ułożył sobie życie, zawierając w 1999 roku związek małżeński z Urszulą.

Pan Stanisław od zawsze wyróżniał się szerokimi zainteresowaniami i otwartością na świat. Doskonale władał językiem niemieckim i angielskim, co pozwoliło mu odbyć liczne podróże zagraniczne. Zwiedził wiele krajów Europy, a po przemianach ustrojowych odwiedził również Egipt i Hiszpanię. Podróże były jedną z jego największych pasji. Chętnie uprawiał sport, szczególnie siatkówkę i pływanie, a przez wiele lat codziennie pokonywał podczas spacerów nawet osiem kilometrów. Z zamiłowaniem grał także w brydża, lubił spotkania towarzyskie i taniec.

Wychowany w duchu wartości „Bóg, Honor, Ojczyzna”, przez całe życie pozostał człowiekiem głęboko związanym z Polską. Mimo licznych możliwości pozostania za granicą zawsze wybierał powrót do ojczyzny. Interesował się historią, sprawami publicznymi i losami kraju. Jednocześnie znany jest jako osoba otwarta na dialog, tolerancyjna, życzliwa i pełna szacunku wobec innych ludzi. Wyniesione z rodzinnego domu dobre maniery, patriotyzm i poczucie humoru to cechy, które do dziś wyróżniają Jubilata.

Przez wiele lat troskliwie opiekował się swoją mamą Marią, która dożyła 94 lat. Doświadczenia wojenne, utrata rodzinnego majątku oraz obserwacja trudnych losów najbliższych nauczyły go wytrwałości, odpowiedzialności i szacunku dla pracy. Setne urodziny pana Stanisława są nie tylko wyjątkowym jubileuszem, ale także okazją do uhonorowania człowieka, którego życie stanowi świadectwo historii XX wieku, a zarazem przykład pracowitości, patriotyzmu i wierności wartościom przekazywanym z pokolenia na pokolenie.

Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego

Maj 2026 r.