Irena Skonieczna
urodziła się 14 stycznia 1926 roku w Szucie, w powiecie rypińskim. Jej rodzicami byli Jakub i Józefa Narodzonek, prowadzący gospodarstwo rolne. Dorastała w licznej rodzinie – miała pięć sióstr i czterech braci, z których jedna siostra żyje do dziś.
Wybuch II wojny światowej przerwał jej edukację szkolną. W czasie okupacji została wysłana na przymusowe roboty do niemieckiego gospodarza, gdzie pracowała do końca wojny, zajmując się całym inwentarzem chlewnym. Warunki życia były trudne – otrzymywała jedynie szczątkowe racje żywnościowe.
Po zakończeniu wojny wróciła do rodzinnego domu. W latach 1946–1947 zawarła związek małżeński. Wychowała troje dzieci: dwie córki i syna. W wieku 32 lat została wdową – jej mąż zmarł młodo po tragicznym wypadku. Od tej chwili samodzielnie wychowywała dzieci oraz prowadziła gospodarstwo.
W kolejnych latach pracowała również w szkole w Skudzawach (powiat rypiński). Angażowała się w życie społeczne i kulturalne – śpiewała w chórze, dając wyraz swojej artystycznej wrażliwości.
Pani Irena przez całe życie wyróżniała się doskonałą kondycją fizyczną i hartem ducha. Uwielbiała jazdę na rowerze i pozostawała aktywna aż do 85. roku życia. Dbała o proste, domowe jedzenie i zdrowy tryb życia, co – jak się uważa – było połączeniem dobrych genów oraz osobistej dyscypliny.
Jest babcią trójki wnuków oraz prababcią trzech prawnuczek. Do dziś cechują ją pracowitość, konsekwencja i silna potrzeba porządku. Lubiła mieć wszystko poukładane i wykonywane „po swojemu”, a jej zaradność i samodzielność pozostają godne najwyższego uznania.
Jak podkreśla jej wnuczek Sylwester: – Babcię Irenę zawsze podziwiałem za jej niezwykłą pracowitość i dyscyplinę. Do dziś ma w sobie potrzebę porządku i konsekwencji – lubi, gdy wszystko jest zrobione po jej myśli i dopięte na ostatni guzik. Była i jest osobą bardzo zaradną, silną i godną ogromnego szacunku.
Beata Krzemińska
rzecznik prasowa Urzędu Marszałkowskiego
styczeń 2025 r.