W Ferrarze doktoryzował się z prawa kanonicznego, medycynę studiował w Padwie, staż prawniczy odbył w Rzymie. Był błyskotliwym intelektualistą, jednym z najznakomitszych umysłów swojej epoki. Oczywiście astronom (o tym wiemy ze szkoły), ale też matematyk, fizyk, filozof, ekonomista, dyplomata, w jakiejś mierze polityk, na pewno strateg wojskowy, poliglota. Miał 24 lata, kiedy rozpoczął świetną karierę w administracji kościelnej, i 70, kiedy na łożu śmierci wziął do ręki świeżo wydane drukiem „De revolutionibus” – własne opus magnum. Obchodzimy Rok Mikołaja Kopernika, człowieka, który dał ludzkości podstawy nowoczesnego paradygmatu w nauce.