4 luty – Światowy Dzień Walki z Rakiem
4 lutego obchodzony jest World Cancer Day (Międzynarodowy Dzień Raka) – dzień solidarności z osobami chorującymi, ich bliskimi oraz moment, który przypomina, jak ważna jest profilaktyka i troska o zdrowie na każdym etapie życia.
W Polsce przyjęła się nazwa Światowy Dzień Walki z Rakiem, jednak oraz częściej organizacje działające w obszarze onkologii zwracają uwagę na potrzebę odejścia od wojennych metafor takich jak „walka”, „przegrywanie” czy „wygrywanie” z chorobą.
Tego rodzaju określenia mogą niepotrzebnie obciążać osoby chorujące i ich bliskich.
Na znaczenie słów, których używamy w kontekście chorób nowotworowych, zwraca uwagę m.in. Fundacja Rak’n’Roll. Podkreśla ona, że język wpływa na sposób postrzegania osób chorujących, ich samopoczucie oraz gotowość do podejmowania leczenia i badań profilaktycznych.
O tym, jak mówić o chorobie można przeczytać tutaj lub posłuchać w podcaście Rak’n’Talk „Język raka. Jak mówić o chorobie?”.
W latach 2025–2027 kampania World Cancer Day organizowana przez Unię na rzecz Międzynarodowej Kontroli Raka (UICC) odbywa się pod hasłem #UnitedByUnique („Zjednoczeni przez wyjątkowość”). Hasło to podkreśla, że każda historia choroby jest inna, ponieważ za każdą diagnozą stoi konkretny człowiek – jego życie, relacje, wartości i emocje. Kampania zwraca uwagę na potrzebę empatycznej, holistycznej opieki onkologicznej, która angażuje społeczeństwo i nie kończy się wraz z opuszczeniem szpitala.
Choć każdy jest inny i inaczej dba o swoje zdrowie, istnieją uniwersalne wskazówki, które mogą w tym wspierać – w 2026 roku opublikowano V edycja Europejskiego Kodeksu Walki z Rakiem, zawierająca wskazania, które warto wdrożyć, by zadbać o swoje zdrowie oraz zmniejszyć ryzyko zachorowania. Kodeks jest skierowany do wszystkich – niezależnie od aktualnej sytuacji zdrowotnej.
Każda osoba ma prawo do własnego sposobu przeżywania diagnozy i leczenia – zarówno do mówienia o „walce”, jak i do traktowania choroby jako jednego z doświadczeń życiowych. Neutralne nazewnictwo wspiera pacjentów, normalizuje społeczny dialog nt. chorób i profilaktyki, a także sprzyja tworzeniu się przestrzeni otwartej na wyjątkowość.