Przejdź do treści
Wersja graficzna
Kontrast:
Rozmiar czcionki:
Odstępy:
Instrukcja
TAB - Kolejny element
SHIFT + TAB - Poprzedni element
CTRL + F - Wyszukiwarka
ALT + (← / →) – poprzednia / następna (odwiedzona) strona
ESC - Anulowanie podpowiedzi
Facebook Twitter Youtube Instagram Issuu Flickr

 

Koronawirus  

Muzyka to metafizyka

Fot. Filip Kowalkowski dla UMWKP
Fot. Filip Kowalkowski dla UMWKP

Przypominamy nasz wywiad (z 2019 roku) z Krzysztofem Herdzinem, kompozytorem, dyrygentem, pianistą i aranżerem, tegorocznym laureatem Nagrody Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dziedzinie kultury (za skomponowane na zamówienie Filharmonii Pomorskiej „Requiem na troje solistów, chór i orkiestrę symfoniczną”).

 

Co w uprawianiu muzyki lubi pan najbardziej?

 

Całokształt. Po prostu. Samo muzykowanie jest już metafizyką, i to w każdej formule - jako instrumentalista, jako kompozytor, aranżer czy dyrygent. Nie ma znaczenia, czy chodzi o  muzykę klasyczną, filmową czy rozrywkową. Zetknięcie z tajemnicą tworzenia muzyki jest cudem. Kartka w pięciolinie jest pusta, a po chwili zapełnia się nutami, które  budzą u słuchacza najprzeróżniejsze emocje, abstrakcyjne skojarzenia, pozwalają kontemplować życie. Kiedy dzielę się ze światem swoimi dźwiękami, jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. To właśnie lubię...

 

Fot. Filip Kowalkowski dla UMWKP

 

W historii muzyki sporo jest opowieści, a nawet legend o kulisach powstania konkretnych dzieł. Jakie są okoliczności powstania pańskiego „Requiem”?

 

Utwór skomponowałem na zamówienie Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Jest to zaszczyt dla mnie - i zdecydowanie największe do tej pory wydarzenie w całej mojej karierze kompozytora. Od pewnego czasu czuję się już na tej drodze coraz pewniej, piszę coraz większe i wymagające formy, otrzymuję odpowiedzialne zamówienia kompozytorskie w ramach programów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kolejne nominacje moich płyt do nagrody Fryderyka w kategorii "muzyka współczesna" są dowodem na to, że środowisko muzyków klasycznych życzliwie spogląda na moją twórczość. Z radością przystąpiłem więc do zmierzenia się z tym arcytrudnym i osobistym dziełem. Praca nad nim trwała cztery miesiące.

 

Moje „Requiem” napisałem na wielką orkiestrę symfoniczną, stuosobowy chór i troje solistów: sopran, tenor i baryton. Stylistycznie inspirowałem się dwiema mszami żałobnymi, które od lat najbardziej mnie wzruszają: Requiem Gabriela Fauré oraz Requiem Maurice'a Duruflé. To szeroka, impresjonistyczna faktura, utrzymana w medytacyjno-kontemplacyjnym nastroju, wręcz filmowym. Skorzystałem z dziewięciu części z łacińskim tekstem, choć część z nich, jak Pie Jesu czy In Paradisum, nie pochodzą oryginalnie z mszy żałobnej lecz z obrządków pogrzebowych.

 

Fot. Filip Kowalkowski dla UMWKP

 

Miejscem światowej premiery „Requiem” (…) [była] Bydgoszcz. Czuje się pan związany ze środowiskiem muzycznym tego miasta?

 

Ależ jestem z tym środowiskiem cały czas aktywnie związany! Urodziłem się tu i tutaj skończyłem wszystkie szkoły muzyczne oraz Akademię w klasie prof. Katarzyny Popowej-Zydroń (jej absolwentem jest również Rafał Blechacz). Od dziesięciu lat wykładam na macierzystej uczelni (…): uczę fortepianu jazzowego, improwizacji współczesnej i propedeutyki instrumentoznawstwa. Chociaż od 1995 r. mieszkam w Warszawie, Bydgoszcz wciąż zajmuje bardzo ważne miejsce w moim sercu. W Filharmonii Pomorskiej występowałem już ponad 60 razy, w różnym charakterze, czuję się tutaj jak w domu.

 

Fot. Filip Kowalkowski dla UMWKP

 

Z pewnością ważne jest równie to, że w orkiestrze gra bardzo wielu moich znajomych z czasów studenckich. To w niezwykły sposób skraca dystans i zawsze pomaga w wytworzeniu wspaniałej atmosfery do pracy.

 

12 kwietnia 2019 r. / 18 czerwca 2021 r.

 

Czytaj więcej

© Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Toruń 2014. Wszystkie prawa zastrzeżone