Stefania Ciereszko (z domu Wróbel)

urodziła się 7 kwietnia 1926 roku w Strzelcach (dawne województwo kieleckie). Już jako młoda dziewczyna związała swoje życie z województwem kujawsko-pomorskim – do Chełmna przyjechała w związku z podjęciem pracy i pozostała tu na stałe, budując swoją przyszłość zawodową, rodzinną i społeczną.

Była córką Katarzyny i Pawła Wróblów, którzy prowadzili gospodarstwo rolne. Matka zmarła, gdy pani Stefania miała zaledwie trzy lata, a wychowanie licznej rodziny spoczęło na ojcu. Był on osobą obdarzoną praktyczną wiedzą medyczną – potrafił nastawiać złamania i zwichnięcia, pomagając lokalnej społeczności. Pani Stefania wychowywała się wśród licznego rodzeństwa – miała czterech braci i sześć sióstr. Tragiczne doświadczenia wojenne dotknęły rodzinę bardzo boleśnie – dwóch jej braci zginęło, jeden na początku wojny, drugi wkrótce po jej zakończeniu.

Dzieciństwo spędziła w Strzelcach, gdzie ukończyła szkołę podstawową. Wykształcenie średnie zdobywała już w trakcie pracy zawodowej, wykazując się dużą determinacją i pracowitością.

Okres II wojny światowej odcisnął silne piętno na jej życiu. Jako młoda dziewczyna działała jako łączniczka w Batalionach Chłopskich. W jej rodzinnym domu odbywały się spotkania partyzantów, co wiązało się z ogromnym ryzykiem. Podczas jednej z misji, gdy niosła meldunek, doznała urazu słuchu wskutek wybuchu – konsekwencje tego wydarzenia odczuwała przez całe życie.

Po wojnie rozpoczęła pracę w PSS „Społem” w Chełmnie, z którym była związana przez wiele lat aż do zakończenia kariery zawodowej. Dała się poznać jako osoba niezwykle zaangażowana. Odpowiadała za działalność działu społeczno-samorządowego, była również członkiem Rady Nadzorczej. Z dużym oddaniem koordynowała działalność komitetów członkowskich przy sklepach „Społem”, organizując wydarzenia kulturalne, wyjazdy oraz spotkania integracyjne dla pracowników i ich rodzin.

Aktywnie działała także społecznie. Przez wiele lat pełniła funkcję przewodniczącej Związków Zawodowych Pracowników Handlu i Spółdzielczości, reprezentując interesy pracowników. Udzielała się w Lidze Kobiet, była również sekretarzem w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz angażowała się w działalność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, gdzie wspierała najmłodszych i ich rodziny.

W 1953 roku zawarła związek małżeński. Jej mąż pochodził z okolic Białegostoku, a poznali się w Chełmnie podczas zabawy za pośrednictwem rodziny. Był z wykształcenia ekonomem i przez 30 lat pracował w Ursusie. Przeżyli razem wiele szczęśliwych lat, budując życie oparte na wzajemnym szacunku i miłości. Mąż pani Stefanii zmarł w 2021 roku w wieku 94 lat.

Małżeństwo doczekało się dwóch córek. Dziś pani Stefania jest także babcią dwojga wnuków oraz prababcią trojga prawnuków – dwóch prawnuków i jednej prawnuczki, którzy są dla niej ogromnym źródłem radości.

Od kilkudziesięciu lat jej szczególną pasją jest pisanie wierszy. Twórczość literacka stanowi dla niej ważną formę wyrażania emocji, przemyśleń i wspomnień. Pomimo upływu lat pozostaje osobą aktywną, pełną energii i zaangażowania w życie społeczne.

Pani Stefania zapisała się w pamięci mieszkańców Chełmna jako osoba życzliwa, otwarta i zawsze gotowa do pomocy. W kilku słowach można ją określić jako osobę aktywną, pomocną i oddaną innym.

Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego

Kwiecień 2026 r.