Irena Brall
z domu Plata, urodziła się 8 listopada 1925 roku w miejscowości Zła Wieś, w rodzinie rolniczej. Jest córką Zofii i Władysława. Rodzina osiedliła się we wsi Pałcz (obecnie Fordon – dzielnica Bydgoszczy), gdzie prowadzili gospodarstwo rolne, a codzienne życie podporządkowane było pracy na ziemi, wzajemnej pomocy i szacunkowi dla tradycji.
Okres dzieciństwa i młodości pani Ireny przypadł na trudne czasy II wojny światowej. Jako nastolatka, wraz z dwojgiem rodzeństwa, została zmuszona do pracy w niemieckim gospodarstwie rolnym. Doświadczenia wojenne na trwałe wpisały się w jej życiorys, kształtując w niej siłę charakteru, wytrwałość oraz głęboką wrażliwość na los drugiego człowieka.
W 1945 roku zawarła związek małżeński z Franciszkiem Brall. Młode małżeństwo zamieszkało wspólnie z rodzicami pani Ireny. Przez kolejne lata z oddaniem zajmowała się domem, wychowaniem dziewięciorga dzieci oraz pomocą w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Rodzina zawsze stanowiła dla niej najwyższą wartość, a codzienna praca była wyrazem troski o najbliższych.
Szczególnie trudnym doświadczeniem w jej życiu był rok 1973, kiedy dom rodzinny uległ całkowitemu spaleniu. Jako pogorzelcy otrzymali mieszkanie w bydgoskiej dzielnicy Fordon, gdzie rozpoczęli nowy etap życia, odbudowując poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji.
Na emeryturze pani Irena z wielkim zaangażowaniem pomagała w wychowaniu wnuków. Lubiła czas spędzać aktywnie – chętnie spacerowała, pozostając w dobrej kondycji i zachowując pogodę ducha. Zawsze wyróżniała się życzliwością, serdecznością i otwartością wobec innych ludzi, zyskując powszechny szacunek wśród rodziny i otoczenia.
Doczekała się trzynaściorga wnucząt oraz szesnaściorga prawnucząt. Obecnie pozostaje pod troskliwą opieką kochającej córki, nadal otoczona ciepłem rodziny, która jest jej największym życiowym dorobkiem.
Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego
luty 2026 r.