Daniela Stolarska

Jubilatka urodziła się 15 lipca w 1926 roku w Służewie (pow. aleksandrowski) i przez całe życie jest związana z Kujawami. Wychowała się w rodzinie Władysławy i Mieczysława Białkowskich. Matka zajmowała się prowadzeniem domu, natomiast ojciec pracował jako dozorca. W rodzinie było troje dzieci – Daniela dorastała wraz z dwoma braćmi.

Dzieciństwo i młodość seniorki przypadły na trudny okres II wojny światowej. Ukończyła szkołę podstawową w Służewie, jednak dalsze plany życiowe przerwała wojna. Mając zaledwie dwanaście lat podjęła pracę w kuchni dworskiej Pałacu Służewskiego. Dzięki temu uniknęła wywózki na roboty przymusowe do Niemiec. Mimo wojennej rzeczywistości starała się zachować pogodę ducha i aktywność społeczną. Jako nastolatka należała do harcerstwa, gdzie wraz z rówieśnikami angażowała się w organizację przedstawień i występów dla lokalnej społeczności. Dochód z tych wydarzeń przeznaczano na wspólne wyjazdy i wakacyjny wypoczynek, między innymi w górach.

Po wojnie rozpoczął się nowy etap jej życia. 29 marca 1948 roku poślubiła Wacława Stolarskiego, stolarza, którego poznała podczas wiejskiej potańcówki. Młode małżeństwo przez pewien czas mieszkało na Dolnym Śląsku, dokąd wyjechali ze względu na pracę pana Wacława. Tam urodził się ich syn Ryszard. Około 1951 roku wrócili jednak do rodzinnego Służewa, gdzie postanowili związać swoją przyszłość. W 1954 roku na świat przyszła córka Elżbieta.

Pani Daniela poświęciła się prowadzeniu domu oraz wychowaniu dzieci. Jej mąż pracował jako stolarz w jednostce wojskowej. Wspólnie rozpoczęli budowę własnego domu, do którego wprowadzili się około 1959 roku. W tym domu jubilatka i jej rodzina mieszka do dziś.

Największą wartością w życiu Pani Danieli zawsze była rodzina. Doczekała się dwojga dzieci – córki Elżbiety oraz syna Ryszarda, który już nie żyje. Dziś otaczają ją liczni bliscy: siedmioro wnucząt, szesnaścioro prawnucząt oraz jeden praprawnuczek, będące kolejnym pokoleniem rodzinnej historii.

W młodości jej wielką pasją było czytanie książek. Chętnie sięgała po lektury, poszerzając swoją wiedzę i wyobraźnię. Z czasem jednak problemy ze wzrokiem zmusiły ją do ograniczenia tej ulubionej formy spędzania wolnego czasu.

Rodzina opisuje Panią Danielę jako osobę oszczędną, gospodarną i niezwykle zaradną. Jest kobietą stanowczą, ale jednocześnie serdeczną i gościnną. Zawsze ceniła rodzinne spotkania, lubiła towarzystwo ludzi i bezpośredni kontakt z innymi. Jej otwartość, pracowitość i przywiązanie do najbliższych sprawiły, że przez całe życie była dla swojej rodziny podporą i autorytetem.

Historia Pani Danieli Stolarskiej to opowieść o pokoleniu, które doświadczyło wojny, ciężką pracą budowało powojenną rzeczywistość i tworzyło silne, wielopokoleniowe rodziny. To również historia kobiety, która mimo wielu życiowych wyzwań zawsze pozostawała wierna wartościom wyniesionym z domu rodzinnego – pracowitości, odpowiedzialności i trosce o drugiego człowieka.

Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego

Lipiec 2026 r.