Irena Wesołek
Pani Irena urodziła się 1 czerwca 1926 r. w województwie kujawsko-pomorskim, w miejscowości Szczeblotowo, na terenie powiatu aleksandrowskiego. W dzieciństwie mieszkała wraz z rodziną w Rokitkach, należących do parafii pw. Świętej Jadwigi w Byczynie. Kolejnym miejscem zamieszkania były Koszczały, skąd następnie wraz z rodzicami, rodzeństwem i babcią przeprowadziła się do Broniewa, należącego do parafii pw. Świętego Wojciecha.
Była córką Katarzyny z domu Wędzińskiej i Antoniego Żebrowskiego. Wychowywała się w licznym rodzeństwie. Jej siostrami były: Maria Włodarska, Antonina Szpolerowska, Helena Nowakowska oraz Zofia Górecka, a bratem Józef Żebrowski. Dwoje rodzeństwa – Salka i Staś – zmarło we wczesnym dzieciństwie.
Pani Irena ukończyła trzy klasy szkoły podstawowej w Broniewie. Następnie zdobywała umiejętności krawieckie, ucząc się fachu u swojej cioci w Dobrem. Zdobyte umiejętności wykorzystała później, pracując jako krawcowa i szyjąc dla mieszkańców Broniewa.
Swojego przyszłego męża, pana Leona Wesołka, kawalera pochodzącego z parafii Sławsk Wielki koło Inowrocławia, poznała podczas zabaw organizowanych w pobliskim parku. Jak sama wspomina, ich znajomość rozpoczęła się podczas spotkań pod słynnym dębem.
Zapowiedzi przedślubne zostały ogłoszone 5, 16 i 23 października 1960 roku w parafii pw. Świętego Wojciecha w Broniewie. Sakrament małżeństwa został zawarty 30 listopada 1960 roku, a ślubu udzielił ksiądz Jan Skalski. Świadkami ceremonii byli Feliks Nowakowski i Zygmunt Górecki.
Pani Irena i Pan Leon przeżyli wspólnie 54 lata małżeństwa. Pan Leon zmarł nagle 24 czerwca 2014 roku w wieku 85 lat. Małżonkowie nie doczekali się własnych dzieci, jednak Pani Irena zawsze z uśmiechem powtarza, że jest „mamą wszystkich mieszkańców Broniewa”, jako najstarsza mieszkanka miejscowości otaczająca wszystkich swoją serdecznością i troską.
W czasie II wojny światowej Pani Irena wraz z innymi dziećmi ze wsi została zatrudniona w pobliskim majątku. Jak wspomina, praca ta uchroniła ich przed wywiezieniem na przymusowe roboty. Z tamtego okresu szczególnie dobrze wspomina pana Fokta – niemieckiego właściciela majątku.
Przez całe życie była aktywnie zaangażowana w życie lokalnej społeczności i parafii. Przez długie lata śpiewała w miejscowym chórze oraz prowadziła śpiewy w kościele parafialnym. Była znana z organizacji wesel, przygotowywania posiłków oraz pieczenia słynnych tortów. Czynnie uczestniczyła również w ubieraniu figur i kapliczek. Do dziś należy do Koła Żywego Różańca w Broniewie. Do czasu, gdy pozwalały jej siły, Pani Irena regularnie uczestniczyła w życiu wspólnoty parafialnej, biorąc udział we Mszy Świętej.
Pani Irena jest osobą o wielkim sercu – pogodną, życzliwą, serdeczną i otwartą na drugiego człowieka. Mieszkańcy Broniewa darzą ją ogromnym szacunkiem i sympatią.
W ostatnich latach opiekę nad Panią Ireną sprawują bliskie osoby z rodziny: córka siostry Zofii – Pani Wanda Ignasiak, a także córki brata Józefa – Pani Maria Banaśiak oraz Pani Halina Szadkowska.
Rodzice Pani Ireny również pozostają ważną częścią rodzinnej historii. Jej mama, Katarzyna Żebrowska z domu Wędzińska, zmarła 28 sierpnia 1952 roku w wieku 63 lat, natomiast ojciec, Antoni Żebrowski, odszedł 3 stycznia 1944 roku w wieku 53 lat.
Setne urodziny Pani Ireny są wyjątkową okazją do wyrażenia wdzięczności i uznania za jej piękne, pracowite życie, pełne poświęcenia dla rodziny, parafii i lokalnej społeczności. Jej postawa stanowi wzór dla kolejnych pokoleń i świadectwo wartości, które przez całe życie pielęgnowała.
Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego
Czerwiec 2026 r.