Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych - RODO) potrzebujemy zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych, w tym przechowywanych odpowiednio w plikach cookies Dowiedz się więcej na temat polityki cookies
Klikając przycisk „Przejdź dalej” lub zamykając to okno za pomocą przycisku „x” wyrażasz zgodę na zasadach określonych poniżej:
Zgadzam się na przechowywanie w urządzeniu, z którego korzystam tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie moich danych osobowych pozostawionych w czasie korzystania przez ze mnie z produktów i usług świadczonych drogą elektroniczną w ramach stron internetowych, serwisów i innych funkcjonalności, w tym także informacji oraz innych parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach dostosowania do potrzeb poprawy bezpieczeństwa, statystycznych i reklamowych. Możesz zmienić ustawienia obsługi cookies w przeglądarce internetowej. Korzystając z naszych stron bez zmiany tych ustawień wyrażasz zgodę na wykorzystanie przez nas plików cookies. Dowiedz się więcej na temat ochrony danych osobowych

Zakmnij Zakmnij
Facebook Twitter Youtube Instagram Issuu Flickr

Loading script and Flickr images

Karolewo koło Więcborka

Do obozu w Karolewie, utworzonego na terenie miejscowego majątku, trafiali jesienią 1939 roku mieszkańcy powiatu sępoleńskiego oraz sąsiednich. Przede wszystkim tzw. osadnicy z centralnej i wschodniej Polski, którzy na mocy reformy rolnej z 1925 roku otrzymali ziemię z rozparcelowanych niemieckich majątków.

W obozie byli głodzeni, zmuszani do wyczerpującej pracy i torturowani. Większość osadzonych Polaków rozstrzelano w pobliskich lasach. Praktycznie każdego dnia odbywały się zbiorowe egzekucje, w których ginęło zazwyczaj od 10 do 20 osób. Polaków rozstrzeliwano także w pałacowym parku oraz na okolicznych polach.

Podczas powojennych ekshumacji odnaleziono zwłoki 1781 osób zamordowanych w obozie jesienią 1939 roku. Dotychczas udało się ustalić nazwiska 298 z nich. W gronie ofiar znajdowali się mieszkańcy powiatów: sępoleńskiego, tucholskiego, chojnickiego, bydgoskiego, wyrzyskiego i kościerskiego.

Karolewo wybrano ze względu na położenie, dwór leżał bowiem na uboczu drogi z Więcborka do Sośna, a od odległej o niespełna półtora kilometra wsi Jastrzębiec odgradzał go gęsty las.

Adaptacji zabudowań Karolewa na potrzeby obozu dokonał rządca majątku Otto Karl Bonin. Załoga obozu ulokowała się w pokojach XIX-wiecznego pałacu, podczas gdy więźniów przetrzymywano w pałacowych piwnicach oraz w budynkach gospodarczych majątku (chlewy, magazyny, obory, stajnie). Komendantem obozu został Herbert Ringel – z zawodu siodlarz, jego zastępcą był listonosz Karl Marquardt. Obaj mieszkańcy Więcborka, nigdy nie odpowiedzieli za swoje zbrodnie.

BIP Kujawsko-Pomorskie konstelacje dobrych miejsc